متیو آلفورد، نویسنده بریتانیایی در مصاحبه با سایت مسلم پرس؛ معتقد است که رسانههای اصلی غرب در پوشش جنگ اسرائیل علیه غزه نه تنها بیطرف نیستند، بلکه مسئولانه نیز عمل نمیکنند. او به تحقیقات کمی استناد میکند که نشان میدهد رسانهها بهوضوح جانب اسرائیل را گرفتهاند.
آلفورد در مصاحبهای با مسلم پرس گفت: «وقتی سازمانهایی مانند FAIR، Media Lens و گروه رسانهای گلاسکو رسانهها را بهصورت سیستماتیک و با استفاده از تحلیلهای کمی بررسی میکنند، مشخص میشود که رسانهها نه بیطرف و نه مسئولیتپذیر هستند.»
وی به تحقیقی اخیر اشاره کرد که نشان میدهد شبکههای خبری بزرگ آمریکا ۱۰۵ گزارش درباره غزه پخش کردهاند، اما تنها در تعداد محدودی از آنها از واژگانی چون «آتشبس» یا «کاهش تنش» استفاده شده است. او افزود: «فاکس نیوز دو برابر بیشتر از دیگران از کلمه “آتشبس” استفاده کرد، اما تنها برای تمسخر کسانی که خواستار آن بودند.»
آلفورد همچنین نمونههای واضحی از این تعصب رسانهای را مطرح کرد و گفت: «مجریان خبری اغلب در آغاز مصاحبهها از فلسطینیها میخواهند که حماس را محکوم کنند، حتی در مواردی که چند ساعت قبل از آن، اسرائیل خانواده مصاحبهشونده را بهطور کامل از بین برده است.»
جنگ اسرائیل علیه غزه از ۷ اکتبر آغاز شد، زمانی که جنبش مقاومت فلسطینی حماس عملیات «طوفان الاقصی» را در پاسخ به جنایات رژیم اشغالگر علیه فلسطینیها انجام داد.
این جنگ تاکنون دهها هزار کشته و زخمی برجای گذاشته که بیشتر آنها زنان و کودکان در سرزمین محاصرهشده غزه بودهاند. همچنین بیش از نیمی از واحدهای مسکونی غزه تخریب یا به شدت آسیب دیدهاند.
همزمان، در ۷ اکتبر حدود ۱۲۰۰ شهرکنشین اسرائیلی نیز کشته شدند و گزارشهای اخیر نشان میدهد که ارتش اسرائیل خود مسئول بخش عمدهای از این تلفات بوده است.
آلفورد در اینباره گفت: «سایت خبری مستقل The Grayzone گزارشی مفصل منتشر کرده که نشان میدهد واکنش نظامی پیشرفته اسرائیل در ۷ اکتبر خود موجب تلفات زیادی، از جمله در میان اسرائیلیها، شده است. این تلفات تحت دستورالعمل معروف به “دستور هانیبال” رخ داده است که هدف آن جلوگیری از اسارت گروگانها توسط دشمن است. شدت این واکنش همچنان بهطور کامل مشخص نشده است.»
آلفورد، که از تهیهکنندگان مستند «سالنهای جنگ: چگونه پنتاگون و سیا هالیوود را تسخیر کردند» است، به نقش هالیوود در ساخت اسطوره برای اسرائیل اشاره کرد و گفت که این روند از سال ۱۹۶۰ با فیلم حماسی خروج آغاز شده است؛ فیلمی که با بازی پل نیومن و اوا ماری سنت، به ترویج تصویری مثبت از اسرائیل پرداخت.
او همچنین به فیلم مستقل گولدا با بازی هلن میرن (۲۰۲۳) که بهتازگی در سینماها به نمایش درآمده، اشاره کرد و گفت که این فیلم نیز در همان مسیر حرکت میکند.
آلفورد افزود: «در کتاب “سینمای امنیت ملی” که با همکاری تام سکر نوشتهام، به بررسی فیلمهای پرفروشی چون مونیخ (۲۰۰۵) ساخته استیون اسپیلبرگ و تو با زوهان شوخی نکن (۲۰۰۷) ساخته آدام سندلر پرداختهایم که در آنها مبارزه فلسطینیها به شکلی تحقیرآمیز به تصویر کشیده شده است.»
او همچنین به نقش برخی از چهرههای مشهور اشاره کرد؛ مانند کمدین ایمی شومر که از حمله اسرائیل به غزه دفاع کرده و سوزان ساراندون که به دلیل حمایت از فلسطین توسط آژانس خود کنار گذاشته شده است. به گفته آلفورد، این الگو از دههها پیش ادامه داشته است.
آلفورد همچنین به اهمیت اعتراضات خیابانی به رهبری فلسطینیها در سراسر جهان، بهویژه در کشورهای غربی، اشاره کرد و گفت که با وجود حضور میلیونی مردم در خیابانها، پیشبینی نتیجه این اعتراضات دشوار است.
وی هشدار داد که برخی از اظهارات از سوی اسرائیل «بسیار نگرانکننده» است. او گفت: «چند روز پیش یک گروه کر کودکان اسرائیلی را دیدم که بهآرامی آهنگی با عنوان “همه را در غزه نابود خواهیم کرد” میخواندند. اما این هنوز سیاست رسمی نیست. اگر چنین بود، شاهد یک جنگ منطقهای میبودیم.»
در پاسخ به این پرسش که چرا کشورهای غربی که مدعی دفاع از حقوق بشر در سراسر جهان هستند، از پاکسازی قومی اسرائیل علیه فلسطینیها در غزه حمایت میکنند، آلفورد گفت که بازیگران کلیدی در لندن و واشنگتن «بزرگترین مدعیان اخلاقگرایی» در جهان هستند.
او افزود: «این کشورها همیشه آمادهاند که این مواضع اخلاقی را کنار بگذارند، وقتی که حمایت عمومی یا سیاسی از بین میرود، همانطور که در افغانستان نیز شاهد بودیم.»
آلفورد در پایان خاطرنشان کرد: «دولتهای غربی در فوریه ۲۰۲۲ حمایت گستردهای از اوکراین به راه انداختند و بهطور آشکار فرصتهای واقعی برای صلح را رد کردند که این امر باعث میلیونها تلفات شد، بدون اینکه هیچ چشماندازی برای بهبود وضعیت منطقه وجود داشته باشد.»
